تا حالا تو وبلاگم درباره بازی تاج و تخت صحبت نکردم.قصدم ندارم نقد بنویسم درباره ش.چون نه نقادم نه علمشو دارم.فقط به عنوان یه بیننده معمولی این سریالو دنبال میکنم.اگه ندیدینش که بهتون پیشنهاد میکنم یه وقت بذارین کم کم شروع کنیدش..این سریال، سلسله ای از اتفاقات جالبیه که تو سریال های دیگه و یا حتی تو مجموعه فیلم های سینمایی دیگه شاید به ندرت گیرتون بیاد!به نظر من که اندازه "دهها فیلم اسکار گرفته" و چندین سریالی که دیدم با ارزش تره و پر احترام تر..

اما اون چیزی که باعث شد بیام درباره این قسمت حرف بزنم فقط و فقط به خاطر رمزی بولتون بود.شخصیتی که خیلی ها میگن بعد جوکر بهترین بدمن تمامی ادوار سینما و تلویزیونه.من که میگم حتی یه جاهایی از جوکر هم میزنه جلوتر!!

ذات بد این شخصیت به حدی هست که اگه فقط یه قسمت از بازی شو دیده باشین آرزوی مرگشو بکنین.اما چی میشه که حتی تو لحظه های آخر زندگیش کری میخونه و دست برنمیداره از غرورش!آیا این آدم نمیخواد دست از بازی های روانی کننده ش برداره؟اینا رو یه گوشه ذهن تون بذارین..اما..

جواب این سوالها رو سانسا در چند جمله به بهترین شکل ممکن میده و به رمزی یادآوری میکنه آخر کارش چیه:

your words will dissappear...

your house will dissappear...

your name will dissappear...

all memory of you, will dissapper...